ثبت است بر جریده عالم دوام ما

مادر جان سلام 

رمز وبلاگ را پیدا کردم، نمیدانم چرا آدمی در این برهه از تاریخ باز هم باید رمزهایش را فراموش کند و آدمی مثل من که برای هر چیزی یک رمز متفاوت میگذارم هیچ کدام را هیچ جا ننویسم. بگذریم، حرف مهم تری دارم. یعنی در واقع مهم تریم حرف را برای گفتن آورده ام برایت. 

عشق 

مامان جان اینجانب مادرت امکان ندارد تا مطمین نباشد هیچ چیزی را جایی بنویسد هیچ اسمی هیچ نشانه ای از کسی در هیچ کجا . پس بدان حالا که این ها را مینویسم باورم به حرف هایم صد در صدی است . 

مامان ، عشق همه ی زندگی است، جز لاینفک که نه، خود زندگی است. 

مادرت هم عاشق است، بهتر بگویم در تمام عمر عاشقی کرده تما عاشق آدمی بودن اینگونه را سال هاست که به دوش میکشد و سال هاست که زمزمه اش درد عشقی کشیده ام که مپرس... 

به خودت اجازه ی تجربه کردن بده، فرصت تعامل و صحبت کردن بده که اگر نبود این تعامل من الان از کجا باید میدانستم که او از تمام آدم های هم سن و سالش که از خودش بزرگ تر ها هم چندین سر و گردن بالاتر است، 

که اگر نبود این تعامل این حرف ها میشد از روی عشق و لاف بود. 

یک روزی داستان عاشقی هایم را برایت مو به مو میگویم مادر، اما مطمین باش که تنها با اوست که من تو را خواهم داشت و من مطمینم که تو روزی برای داشتنش از من تشکر میکنی. 

هیچکس نمیداند چرخ روزگار چه بازی ای برایش می انگیزد اما همین را بدان که دل فدای این یار شیرازی شد و جان نیز هم.